Volle maan in Weegschaal: stop met pleasen en claim je aphrodite power

Laat ik eerlijk zijn: vorige week stond ik in de supermarkt en zei ik “ja” tegen een kaartje voor een goed doel. Terwijl ik eigenlijk geen geld wilde uitgeven. Waarom deed ik dat? Omdat de persoon zo vriendelijk keek en ik niet onaardig wilde overkomen.

Herken je dit? Je zit 's avonds uitgeput in de zetel, scrollend op je gsm, en je denkt… hoe kan het dat ik weer voor iedereen gezorgd heb, behalve voor mezelf? Je was er voor je partner, je kinderen, je collega’s, die ene vriendin die “even haar hart moest luchten”… en jij? Jij hebt opnieuw je eigen behoeften even geparkeerd.

Heb je het ook gevoeld deze week? Er hangt iets in de lucht. Aan de ene kant barst de lente eindelijk los, gisteren liep ik naar de bakker en die eerste warme zonnestralen op mijn gezicht, die geur van bloesems… Amai, dat doet deugd, hé? Maar tegelijk voelt het ook zwaar. Geladen. Alsof er een vergrootglas op je leven ligt.

Dat is niet toevallig... We stevenen af op een volle maan in weegschaal. En als je mij al een beetje kent, dan weet je dat ik geen blad voor de mond neem: volle manen zijn confronterend. Ze schijnen hun licht op alles wat we liever in het donker laten. En deze specifiek? Die zet de spotlight genadeloos op je relaties.

Ik sprak deze week zoveel vrouwen die zich voelen als een lopend buffet. Iedereen mag aanschuiven, iedereen mag nemen, en zelf gaan ze met honger naar bed. Vandaag gaan we dat veranderen. We duiken in waarom harmonie ten koste van jezelf geen echte harmonie is, hoe godin Aphrodite ons kan helpen onze eigenwaarde terug te claimen, en vooral: concrete stappen om te stoppen met jezelf wegcijferen.

De weegschaal valkuil: waarom harmonie ten koste van jezelf geen harmonie is

Weegschaal wordt geregeerd door Venus, de planeet van liefde en schoonheid. Het wil vrede, harmonie, dat iedereen het goed heeft. Prachtig toch? Ja, maar er zit een addertje onder het gras waar wij vrouwen massaal over struikelen.

Als vrouwen zijn we dikwijls de vredestichters. We regelen, we zorgen, we houden iedereen tevreden. Maar tegen welke prijs?

Ik sprak recent met een cliënte, laten we haar Sarah noemen, die compleet uitgeput was. Voltijds werk, twee kinderen, zieke moeder, alle familiefeestjes organiseren, luisterend oor voor alle vriendinnen. Ze viel 's avonds letterlijk in bed.

“Maar Catherine,” zei ze met tranen in haar ogen, “ik wil gewoon dat iedereen gelukkig is. Is dat dan zo erg?”

Mijn vraag was simpel: “En jij dan? Wanneer ben jij aan de beurt?”

Ze begon te wenen. Want niemand had haar dat ooit gevraagd.

De waarheid over echte balans

Hier wringt het schoentje. We hebben geleerd dat harmonie betekent dat we onszelf wegcijferen. Dat we de lieve vrede bewaren door onze eigen behoeften in te slikken. Maar echte weegschaal-energie gaat over balans. En balans betekent dat beide schalen evenveel wegen.

Als jij alles in de schaal van de ander gooit en zelf met een lege schaal achterblijft, is dat geen harmonie. Dat is zelfverloochening. En op termijn maakt dat je bitter, gefrustreerd en uitgeput.

Deze volle maan vraagt je om eerlijk te kijken: waar zeg je “ja” terwijl je hele lijf “nee” schreeuwt? Waar glimlach je beleefd terwijl je eigenlijk boos bent? Want valse harmonie, waarbij jij jezelf wegcijfert om de lieve vrede te bewaren, dat is geen harmonie. Dat is jezelf verliezen.

De volle maan schijnt nu op die ongelijke balans. En ja, dat doet soms pijn. Maar het is nodig. Want alleen als je ziet waar het scheef zit, kun je het rechtzetten.

aphrodite: de godin die geen toestemming vraagt om te bestaan

Om die balans te herstellen, werken we deze week met Aphrodite. En nee, ik heb het niet over die kitscherige blonde dame in een schelp. We hebben Aphrodite helemaal verkeerd begrepen. De echte Aphrodite-energie is rauw, krachtig en unapologetic.

Aphrodite kent haar waarde. Ze verontschuldigt zich niet voor haar verlangens, haar schoonheid, haar sensualiteit. Ze vraagt geen toestemming om te bestaan. Ze doet het gewoon.

En hier moet ik iets bekennen: vroeger worstelde ik enorm met die energie. Toen ik net begon als priesteres, dacht ik dat ik er “spiritueel” moest uitzien om serieus genomen te worden. Lange donkere rokken, geen make-up, heel bescheiden. De typische “spirituele vrouw”.

Maar ik hou van make-up! Van mooie jurken. Van parfum en juwelen. Ik voelde me een bedrieger. Hoe kon ik nu bezig zijn met diepe zielsrituelen en tegelijkertijd blij worden van een nieuwe handtas?

spiritualiteit en glamour kunnen perfect samen

Tot ik besefte: dat ís net de essentie van de Divine Feminine. Het is én én. Ziel én lichaam. Diepte én schoonheid. Aphrodite leerde me dat mijn liefde voor mooie dingen geen oppervlakkigheid is, maar een manier om het leven te eren.

Als ik me mooi maak, doe ik dat niet voor een ander. Ik doe dat als een ritueel voor mezelf. Om te vieren dat ik hier ben. Om mijn tempel, mijn lichaam, te eren.

Dit brengt ons bij het eerste deel van ons mantra: “I am love.” Jij bent liefde. Niet omdat je iets presteert, niet omdat je braaf bent, maar gewoon omdat je bestaat. Jouw essentie is liefde. Punt.

En als je dat echt gelooft, dan ga je anders in het leven staan. Dan vraag je geen toestemming meer om ruimte in te nemen. Dan verontschuldig je je niet meer voor je behoeften.

Aphrodite leert ons ook dat zelfliefde niet egoïstisch is. Het is essentieel. Want alleen vanuit een volle beker kun je geven zonder leeg te lopen.

De kunst van ontvangen en grenzen stellen

Nu komen we bij het lastigste deel voor de meeste vrouwen: “I receive love.” Want geven, dat kunnen we. We zijn daar goed in getraind. Maar ontvangen? Dat is andere koek.

Herkenbare scenario’s: Iemand geeft je een compliment: “Wauw, je ziet er goed uit vandaag!” En jij antwoordt: “Ach, dit oud ding? Dat was in de uitverkoop.” Of iemand biedt hulp aan: “Zal ik die boodschappen even dragen?” En jij: “Nee nee, dat hoeft niet, ik red me wel.”

Waarom kaatsen we die liefde terug? Omdat ontvangen ons kwetsbaar maakt. Als je echt ontvangt, moet je je pantser laten zakken. Je moet toelaten dat iemand anders iets voor jou doet. En dat betekent controle loslaten.

Maar hier is de straight shooting waarheid: als je niet kunt ontvangen, creëer je een ongelijke dynamiek. Jij geeft, de ander ontvangt. Altijd. En op een bepaald moment voelt dat niet goed meer. Voor niemand.

Grenzen als liefdesdaad

En dan hebben we grenzen. Want als je altijd ja zegt, ook als je geen energie hebt, wat gebeurt er dan? Je raakt uitgeput. Je bouwt frustraties op. En uiteindelijk komt dat eruit, vaak op een manier die niet constructief is.

Grenzen zijn geen afwijzing, grenzen zijn liefde. Grenzen zijn hoe je voor jezelf zorgt zodat je vanuit een volle beker kunt geven.

Een grens kan zo simpel zijn als:

• “Ik kan nu niet praten, mag ik je morgen terugbellen?”

• “Ik heb deze week geen energie om af te spreken.”

• “Ik vind het fijn dat je me dit vertelt, maar ik heb nu geen ruimte om hier advies over te geven.”

Echte liefde respecteert je grenzen. Mensen die echt om je geven, die willen niet dat je jezelf wegcijfert voor hen. Als iemand boos wordt omdat je een grens stelt, dan is dat informatie over hen, niet over jou.

Want hier komt het laatste deel van ons mantra: “I love myself.” Van jezelf houden betekent: jezelf serieus nemen. Je energie beschermen. Kiezen voor wat jou goed doet. Dat is geen egoïsme, dat is zelfeerbied.

Jouw actieplan voor deze volle maan

Klaar om aan de slag te gaan? Hier zijn concrete stappen die je deze week kunt zetten:

Doe het spiegelritueel:

• Ga voor een spiegel zitten met een roze of witte kaars

• Kijk jezelf in de ogen (niet naar je haar of huid, maar in je ziel)

• Zeg hardop: “I am love, I give love, I receive love, I love myself”

• Herhaal minstens 7 keer - ja, het voelt raar, doe het toch

Train je receiving-spier:

• Elke keer als iemand je een compliment geeft: gewoon “dank je” zeggen

• Geen “ja maar”, geen uitleg waarom het niet waar is

• Adem in en laat het binnenkomen

Maak een balanslijst:

• Trek een lijn op papier: links “wat ik geef”, rechts “wat ik ontvang”

• Wees eerlijk over je relaties, werk, familie

• Kijk naar die lijsten - is daar balans?

Stel één grens deze week:

• Kies één situatie waar je normaal ja zou zeggen terwijl je nee bedoelt

• Formuleer een rustige, duidelijke zin en spreek het uit

Plant je intenties:

• Plant letterlijk iets (kruiden, bloemen, een pitje)

• Terwijl je plant, denk aan wat je in jezelf wilt laten groeien

• Verzorg dat plantje als symbool voor jezelf

Jij bent de priesteres van je eigen leven

En onthoud vooral dit: balans is geen eindpunt waar je aankomt en dan voor altijd blijft zitten. Het is een beweging, net als de maan. Soms geef je meer, soms ontvang je meer. Maar zorg dat je nooit, maar dan ook nooit, jezelf verliest in het proces.

Deze volle maan in weegschaal is een uitnodiging om radicaal eerlijk te zijn. Niet alleen naar anderen, maar vooral naar jezelf. Waar ben je jezelf kwijtgeraakt in het zorgen voor anderen? Waar mag je jezelf terugclaimen?

En vergeet niet: Aphrodite-energie is niet alleen voor speciale momenten. Je kunt die energie elke dag claimen. In hoe je voor jezelf zorgt, in hoe je grenzen stelt, in hoe je jezelf toestaat om mooi te zijn, om te genieten, om ruimte in te nemen.

Ik wil je iets vragen: wat is dat ene ding waar je altijd ja op zegt, maar eigenlijk nee bedoelt? Waar ga je deze week een grens stellen? Laat het me weten, ik lees alles en ben er voor je.

Wil je meer van deze spirituele wijsheid en praktische rituelen? Luister dan naar de volledige podcast-aflevering waar ik nog dieper inga op de Aphrodite-energie en concrete rituelen deel voor deze volle maan. Wil je graag een persoonlijk maankompas, check https://rituelen.almadelaluna.com/maanmagie-kompas Je kan daar je eigen persoonlijke maanmagie Kompas voor de komende periode bestellen.

Onthoud: I am love, I give love, I receive love, I love myself ✨

Je doet het fantastisch. Blijf stralen.