Waarom het oké is om net zo hard te huilen om je hond als om een mens

Als je dit leest, zit je waarschijnlijk midden in een storm van verdriet. Misschien is je maatje net overleden, of zie je het onvermijdelijke aankomen. En ergens in je achterhoofd hoor je dat vervelende stemmetje fluisteren: “Waarom doet dit zo verschrikkelijk veel pijn? Het was toch maar een dier?”

Laat me heel duidelijk zijn: dat stemmetje liegt.

Die pijn die door je lijf trekt, die leegte in je huis, die tranen die maar blijven komen, dat is allemaal echt en volkomen gerechtvaardigd. Of het nu gaat om je hond, kat, konijn of een ander maatje dat jarenlang aan je zijde stond, dit verlies mag je kapot maken. En ja, het is helemaal oké om hier net zo hard om te wenen als om een mens.

Als priesteres en divine feminine coach zie ik dagelijks mensen worstelen met een verdriet dat ze volgens de buitenwereld niet zouden mogen voelen. En dat moet anders. In deze blog wil ik je laten zien waarom jouw rouw volkomen legitiem is, wat je praktisch kunt doen in deze chaos, en hoe je op een manier afscheid neemt die recht doet aan de liefde die jullie deelden.

Want dit werk ligt me enorm nauw aan het hart… Ik geloof dat iedereen recht heeft op een mooi afscheid, ongeacht of het om een mens of een dier gaat.

Waarom doet het verlies van je huisdier zo ontzettend veel pijn?

Er zijn een paar dingen die rouwverwerking bij huisdieren zo verschrikkelijk zwaar maken, en die hebben niks te maken met “overdreven” zijn.

jullie band was puur en onvoorwaardelijk

Mensen zijn ingewikkeld. Relaties met mensen, familie, vrienden, partners, zijn vaak complex. Er is liefde, maar ook gedoe, verwachtingen, teleurstellingen. De band met je huisdier is anders. Die is puur in de mooiste zin van het woord.

Je hond oordeelde niet over die dag dat je niet uit bed kwam. Je kat gaf niks om die ruzie met je partner of die deadline die je miste. Ze hielden van je op je slechtste dagen, op je beste dagen, en op alle dagen daartussenin. Dat soort onvoorwaardelijke liefde is zeldzaam en kostbaar. Natuurlijk doet het pijn als dat wegvalt.

ze waren verweven in elk stukje van je dag

Je huisdier was er niet af en toe, niet alleen in het weekend, maar dag in dag uit. Bij je koffie 's ochtends, bij je thuiskomst, 's avonds op de bank. Het getippel van nageltjes op de vloer als je opstaat. De kopjes die je krijgt als je binnenkomt. Het ritueel van het eten geven.

Hun overlijden laat niet één gat achter, maar honderden kleine gaten door je hele dag heen. Die constante confrontatie met het gemis - soms wel honderd keer op een dag - maakt het verlies extra zwaar.

ze waren vaak je veilige plek

Voor veel mensen is hun huisdier de plek waar ze volledig zichzelf kunnen zijn. Geen maskers, geen verwachtingen, gewoon zijn. Als dat wegvalt, verlies je niet alleen een maatje maar ook een stuk van je veiligheid en rust.

de buitenwereld erkent je verdriet niet

En hier komt het grote verschil met menselijk verlies: bij een huisdier krijg je vaak niet de ruimte om te rouwen. Familie en vrienden begrijpen het misschien niet helemaal. Je baas verwacht dat je na een paar dagen weer gewoon functioneert. Er is geen collectief ritueel zoals bij menselijk verlies - geen uitvaart waar iedereen samenkomt, geen rouwkaarten.

Dit heet ontkende rouw: jouw verdriet wordt niet volledig erkend door de maatschappij. En als anderen je verdriet niet erkennen, begin je er zelf ook aan te twijfelen. Dat kan leiden tot schaamte om te tonen hoe hard je rouwt, het gevoel dat je “flink” moet zijn, en je emoties wegduwen in plaats van ze toe te laten.

wat te doen als je huisdier overlijdt? praktische eerste stappen

Als je huisdier net overleden is, kom je terecht in een soort waas. De wereld draait door, maar voor jou staat alles stil. Toch ben je geconfronteerd met praktische beslissingen die je eigenlijk helemaal niet wil nemen.

wat doe je met het lichaam van je huisdier?

Dit is vaak het moeilijkste stuk. Veel mensen zoeken in paniek naar: “wat te doen als je hond of kat overlijdt?” Hier zijn je opties:

Crematie is de meest gekozen optie. Bij een individuele crematie krijg je de as van je dier terug in een urne of strooikoker. Bij een collectieve crematie wordt de as vaak uitgestrooid op een strooiveld van het crematorium. Vaak kan de dierenarts je doorverwijzen naar een dierencrematorium.

Begrafenis kan in een dierenbegraafplaats of soms in de eigen tuin. In Vlaanderen mag je je huisdier begraven in de tuin onder bepaalde voorwaarden (bijvoorbeeld als het dier minder dan 10kg weegt), maar check dit altijd bij je gemeente.

Bij de dierenarts laten als alles te veel is. De dierenarts kan het lichaam voor jou laten ophalen. Dat is geen falen - soms is “ik kan dit nu niet” het meest liefdevolle dat je kan erkennen.

Je hoeft niet meteen te beslissen. Vraag gerust: “Mag mijn dier hier even blijven terwijl ik nadenk?” Je mag tijd nemen.

mag je je huisdier nog even thuis houden?

Veel mensen voelen de behoefte om hun dier nog enkele uren thuis te houden. Dat kan helpen om te landen in het besef dat hij of zij echt overleden is. Sommige mensen kiezen ervoor om hun dier mooi te leggen op een dekentje, een kaarsje aan te steken, of kinderen nog afscheid te laten nemen.

Zorg dat de ruimte koel is, en overleg eventueel met je dierenarts hoelang dit nog oké is.

herinneringen verzamelen in de eerste dagen

Je zit misschien zo in shock dat je denkt: “daar heb ik nu geen energie voor”. Dat is oké. Maar het kan helpen om heel zachtjes een paar dingen vast te houden:

• Een halsbandje, speeltje of dekentje apart leggen

• Een mooie foto uitprinten of selecteren

• Een briefje schrijven met wat je nog had willen zeggen

• Een pootafdrukje laten maken (sommige dierenartsen bieden dit aan)

Dit zijn zaadjes voor later, voor als je klaar bent om bewust vorm te geven aan je rouwverwerking.

hoe neem je betekenisvol afscheid? waarom rituelen bij rouwverwerking helpen

Veel mensen voelen: “Ik wil meer dan gewoon ‘doe de as maar mee’. Ik wil iets dat klopt met hoe groot deze liefde was.”

Dat is waar rituelen binnenkomen. En nee, dat hoeft niet zweverig te zijn. Rituelen zijn gewoon: een bewust moment waarin je stilstaat bij wat je hart voelt.

waarom helpt een afscheidsritueel bij huisdierverlies?

Een goed gekozen ritueel kan:

• Erkenning geven aan je verdriet

• De liefde vieren tussen jou en je dier

• Helpen om een eerste “rondje” van afscheid te maken

• Houvast geven als je zelf niet goed weet wat te doen

Ons hoofd probeert alles rationeel te begrijpen: “Het was ziek, het was oud, het was de juiste keuze…” Maar ons lichaam en ons hart hebben iets anders nodig: een moment om te voelen, te wenen, te ademen, te bedanken.

ideeën voor een eenvoudig afscheid thuis

Of je dier nu gecremeerd is, begraven, of je hebt enkel nog herinneringen - je kan altijd een zacht afscheidsritueel maken:

• Een kaarsmoment: Steek een kaars aan, leg een foto of speeltje erbij, en zeg hardop wat je dier voor jou betekend heeft.

• Een afscheidsbrief: Schrijf een brief aan je huisdier. Je kan die bij de as bewaren, begraven bij een plant, of verbranden als symbool van loslaten.

• Een wandeling ter ere van je dier: Loop nog één keer jullie favoriete route, maar nu heel bewust. Misschien met een kaarsje in een lantaarn, of met een klein item van je dier in je zak.

• Met kinderen: Laat hen een tekening maken, een steentje versieren, of samen een verhaaltje vertellen over hun mooiste herinnering.

Je hoeft dit niet groot te maken. Het gaat niet om hoe het eruit ziet, maar hoe het voelt.

spirituele laag - alleen als jij dat wil

Sommige mensen voelen hun dier nog “bij zich”. Misschien merk je een geluidje dat je doet denken aan hun pootjes, een veertje dat telkens opduikt, of een bepaalde rust als je tegen hen “praat”.

Of je dat nu ziet als teken van bovenaf, als energie, of gewoon als troostende toevalligheid - als het voor jou goed voelt, dan is het waardevol. Je hoeft niets te geloven om een ritueel te doen, en als je wél openstaat voor die spirituele laag, mag dat er ook helemaal zijn.

wat je nu kunt doen - eerste hulp bij rouw

Als alles overweldigend voelt, hou het dan zo simpel mogelijk:

• Erken je verdriet: Zeg letterlijk tegen jezelf: “Dit doet pijn, en dat is logisch”

• Zorg voor je lichaam: Drink water (huilen droogt uit), eet iets eenvoudigs, probeer te slapen

• Maak één praktische beslissing: Bel de dierenarts met een concrete vraag of vraag iemand om je te helpen

• Creëer een klein eer-momentje: Steek een kaars aan bij een foto, leg een dekentje op een vaste plek

• Praat erover: Zoek iemand die ook van dieren houdt en vermijd mensen die zeggen “het is maar een hond”

Niets moet vandaag af zijn. Rouw is geen to-do-lijst, het is een proces.

de liefde blijft - en je hoeft dit niet alleen te doen

Ik zou je graag beloven dat dit nooit meer pijn gaat doen. Dat kan ik niet. Wat ik wél zie, keer op keer: de scherpe rand verzacht, de schok wordt draaglijker, de liefde krijgt een andere vorm.

Rouwverwerking bij huisdieren gaat niet over “vergeten” of “vervangen”. Het gaat over de plaats van je dier in je hart eren, jezelf toestemming geven om te rouwen ook al “snapt” niet iedereen het, en stap voor stap terug leren leven mét dat gemis.

Dit werk is zo belangrijk voor mij omdat ik zie wat er gebeurt als mensen wél een echt afscheid krijgen. Als het verdriet erkend wordt. Als er taal en ruimte komt voor: “Het was niet zomaar een dier, het was mijn maatje.”

Als je op zoek bent naar een manier om een betekenisvol afscheid te nemen van je maatje, heb ik ritueelboxen ontwikkeld die je stap voor stap begeleiden in een liefdevol afscheid, op jouw tempo. In elke box vind je een digitaal draaiboek dat je helpt om een persoonlijk ritueel uit te werken, rustgevende audio en meditatie om je door de moeilijkste momenten te loodsen, en zorgvuldig gekozen fysieke items om je afscheid tastbaar en betekenisvol te maken.

Er zijn verschillende opties: een essentials box met alles wat je nodig hebt voor een eenvoudig maar diep rakend ritueel, een luxe edition voor wie graag wat dieper gaat, en voor gezinnen met kinderen een speciale kinderbox, helemaal afgestemd op hun beleving.

Je kan zo’n ritueel doen meteen na het overlijden, maar evengoed weken, maanden of zelfs jaren later. Er is geen “te laat” om bewust afscheid te nemen. Kies wat bij jou past, of bewaar dit voor later als de tijd rijp is.

Wil je jouw verhaal delen? Over wie jouw dier voor jou was, of hoe je nu zit te lezen - misschien met dikke tranen, misschien met een klein beetje opluchting omdat iemand eindelijk zegt dat je niet overdrijft? Jij en je verdriet zijn welkom hier. En die liefde die je voelt voor je dier, die blijft. Altijd. 🐾💙