De urn of asdoosje van je huisdier is weer thuis… En nu staat het daar… op de kast of misschien zelfs nog in de zak van het crematorium.
En nu vraag je je af: wat is nu het perfecte plekje?
Het antwoord is heel simpel: er is geen goed of fout. Je kan de as thuis bewaren in een urn, uitstrooien op een plek dat speciaal was voor jullie, Je kan het begraven in je tuin, Je laat het verwerken in een asjuweel, of een combinatie van deze dingen. En vooral je moet niets nu direct beslissen. Veel mensen bewaren de as eerst een tijd thuis en weten pas later wat goed voelt.
In deze blog lees je welke mogelijkheden er zijn, wat er in Vlaanderen kan, en hoe je van die keuze een klein afscheid maakt.
Krijg je de as van je huisdier altijd terug?
Niet altijd. Dat hangt af van de soort crematie.
Wanneer je kiest voor een individuele crematie wordt je dier alleen gecremeerd en krijg je de as terug. Bij een collectieve crematie worden meerdere dieren samen gecremeerd. Dan is het niet mogelijk om de as terug thuis te krijgen.
Ligt je dier nog bij de dierenarts en wil je de as terug? Vraag dan uitdrukkelijk naar een individuele crematie. In zo'n moment gaat alles snel, en dit is een keuze die je achteraf niet meer kan veranderen.
In Vlaanderen zijn er een zeventiental erkende dierencrematoria. De prijs hangt meestal af van het gewicht van je dier, dus vraag die vooraf. Vaak kan je ook een pootafdruk of een plukje haar meekrijgen. Dat is een kleine herinnering die later veel kan betekenen.
Is het vreemd om de as van je huisdier thuis te bewaren?
Helemaal niet. Het is zelfs de meest gekozen bestemming, en voor velen voelt het als hem nog een beetje bij je houden.
Mijn eerste kat Eireen was vier jaar oud toen ze in mijn armen insliep. Ik heb haar laten cremeren, en haar as staat nog altijd hier bij mij thuis. Ik vind een urn in huis dan ook totaal niet raar. Soms open ik ze zelfs om ernaar te kijken… Dan denk ik aan hoe het vroeger was… Ik ga er heel zorgvuldig & respectvol mee om. Een klein beetje van haar as zit in een asjuweel. Dat draag ik als ik voel dat ik het nodig heb. En ik heb ook een knuffelsteen… Een grote rozenkwarts met een deel van haar assen in. Die neem ik heel vaak mee en die ligt ook regelmatig in mijn bed. Ik hou haar dan in mijn handen als ik extra troost nodig heb.
Wil je de as thuis bewaren? Dan zijn er een paar dingen waar je best even over over nadenkt:
De plek. Op een zichtbare plek, waar je even langs kan lopen? Of liever in een kast, voor jezelf? Allebei is goed.
De urn. Er zijn urnen in keramiek, hout, steen of metaal, en zelfs mini-urnen voor een klein deel van de as. Kies iets wat bij je dier past, niet wat "hoort".
De rest van het gezin. Niet iedereen vindt een urn in de woonkamer even fijn. Praat erover, zeker met kinderen.
Thuis bewaren is geen tussenoplossing waar je ooit "vanaf moet". Het mag voor altijd zo blijven.
Mag je de as van je huisdier uitstrooien of begraven?
Dat kan, en het voelt voor veel mensen als hem teruggeven aan de natuur. Er zijn een paar aandachtspunten.
In je eigen tuin. Veel mensen strooien de as uit of begraven de urn in de tuin, onder een boom, bij een struik of op zijn vaste plekje in de zon. Kies je voor begraven, neem dan een afbreekbare urn. Denk ook even vooruit: wat als je ooit verhuist? Sommige mensen houden daarom een klein beetje as apart.
Op een andere plek. De regels voor uitstrooien kunnen per gemeente verschillen. Sommige gemeenten hebben een strooiweide of strooibos voor dieren, zoals Hasselt. Wil je de as uitstrooien op de grond van iemand anders, vraag dan eerst toestemming. Twijfel je over een plekje in de natuur, in een park of aan zee? Check dan even bij je gemeente.
Later samen met jou. Dit weten weinig mensen: sinds 2024 kan een Vlaamse gemeente toelaten dat de urn van je huisdier later bij jou in het graf komt. Niet elke gemeente doet dat, en de urn moet dan van niet-afbreekbaar materiaal zijn. Vraag het na bij de dienst burgerzaken van je gemeente. Dit vind ik persoonlijk een erg mooie manier, en ik denk dat ik dit zelf ook nog zou overwegen.
Verdelen. Je moet niet voor één bestemming kiezen. Een deel in een urn, een beetje in een asjuweel, de rest uitgestrooid op jullie wandelpad. Ook dat is een manier om hem op meerdere plaatsen bij je te houden.
Hoe maak je van die keuze een klein afscheidsritueel?
Wat je ook kiest: het moment zelf mag betekenis krijgen. Zeker als je uitstrooit of begraaft, want dat doe je maar één keer.
Rond Samhain, eind oktober, is het van oudsher de tijd om de doden te eren. Het is een overgangsmoment, het einde van een cyclus. Daardoor is het voor veel mensen een natuurlijk moment om de as een plek te geven. Maar elk moment dat voor jou klopt, is goed.
Een eenvoudige manier:
Kies een rustig moment, liefst als je niet gehaast bent.
Steek een kaars aan en zeg de naam van je dier hardop.
Vertel één herinnering, aan jezelf of aan wie erbij is.
Strooi de as uit, begraaf de urn of zet ze op haar plek.
Blijf even stil. Je moet niets voelen wat je niet voelt.
Wil je meer inspiratie? Lees dan ook even mijn blog over een eenvoudig herdenkingsritueel, of over hoe je je huisdier bij je draagt.
Wat kan je nu doen?
Wacht je nog op de crematie? Vraag naar een individuele crematie als je de as wil terugkrijgen.
Geef jezelf tijd. Je mag hier echt de tijd voor nemen. En je moet zeker vandaag niets beslissen. De as kan rustig thuis wachten.
Denk aan jullie plek. Waar was je dier gelukkig? Daar ligt dikwijls het antwoord.
Check zeker even bij je gemeente voor je uitstrooit op een openbare plek, of als je de urn later bij jou in het graf wil.
Twijfel je? Houd een klein beetje apart, voor een mini-urn of asjuweel.
De liefde krijgt een plekje
De as van je huisdier is niet je huisdier. Maar het is wel het laatste tastbare dat je van hem hebt, en daarom doet die keuze ertoe. Wat je ook beslist, de band die jullie hadden verdwijnt niet in een urn of in de wind. Die neem je mee.
Zoek je een manier om bewust afscheid te nemen, alleen of samen met je gezin? Daarvoor maakte ik mijn afscheidsboxen, met een box voor volwassenen en boxen voor kinderen en gezinnen. Kijk gerust op almadelaluna.com/afscheid-huisdier, of bewaar het voor wanneer de tijd rijp is.
Waar heeft de as van jouw diertje een plekje gekregen, of waar zou jij het graag bewaren? 🐾
Veelgestelde vragen
Hoe lang mag je de as van je huisdier thuis bewaren?
Zo lang je maar wil. Er is geen termijn waarbinnen je moet beslissen. Veel mensen bewaren de as jaren thuis, of kiezen pas later dat ze toch willen uitstrooien.
Kan je de as van je huisdier verdelen?
Ja. Je kan de as verdelen over meerdere urnen, een mini-urn of een asjuweel, bijvoorbeeld als meerdere mensen een band hadden met je dier. Vraag bij het crematorium of ze daarbij helpen.
Wat is een asjuweel?
Een asjuweel is een sieraad, zoals een hanger of ring, waarin een heel klein beetje as zit. Zo draag je je dier dicht bij je. Het kan naast een urn bestaan: je gebruikt er maar een fractie van de as voor.